Maandag 12 t/m donderdag 15 augustus

De laatste week van de stage vliegt voorbij. Het is de laatste tijd sowieso dermate druk dat van bloggen niets komt en aantekeningen niet eens gemaakt worden. Van de verkoudheid raak ik slecht af. Maar het is nog niet voorbij en het gaat weer mis. Mijn roomy Ellis eet altijd bammetjes met de lunch, terwijl Kesso en ik altijd buiten de deur lunchten. Wat dus betekent nsima (stevige maispap), groente en kip/rund/ei of bonen. Maar Kesso is al 2 weken weg, ik heb de nsima nu wel een keer gezien en het eet ook minder gezellig als je als enige wat besteld. Bovendien is het druk en vind ik bammetjes niet alleen lekkerder, het is ook efficiënter. En dus doe ik met Ellis mee. Echter deze week besluiten Ellis en ik nog wel een keertje buiten de deur te lunchen. We eten een verlate lunch en dus is het eten al wat koud en smaakt matig. De bammetjes bevielen te goed dus! Of is het wat anders. Het valt als een blok op de maag en ik voel me gelijk na de lunch niet zo lekker. Als het niet zakt besluit ik van kantoor huiswaarts te keren in de hoop dat het wandelingetje of buiten werken me goed doet. Het helpt niet. Sterker nog ik kom mijn kamer niet meer uit, en ga op bed liggen. Ik doe nog een poging op de laptop verder te werken, maar wordt steeds misselijker tot ik boven de wc hang en dit de rest van de avond een probleem blijft. Ook de volgende dag gaat het nauwelijks beter. Ellis voelde zich voor de lunch al wat minder lekker en doet het ook niet meer zo goed, maar heeft (gelukkig) iets minder klachten. Het interessante is dat we niet hetzelfde hebben gegeten, behalve de nsima. Of is het van de avond ervoor? Toen we voor de 2^e keer kip opwarmde in de oven…? We gaan het niet weten. Wel weet ik dat er weer 1,5 dag verloren is gegaan en ik niet meer aan nsima moet denken!

Ook de laptop is weer ziek. Hij heeft rare, beangstigende kuren. Het woensdag en donderdag op bed werken is ook niet bepaald helpend geweest, want de laptop raakt op schoot en op de deken oververhit. Ik heb ook wel veel uren gemaakt voor ik ziek werd en er stonden veel bestanden open, hoe dan ook, ik ben als de dood dat ie het begeeft en ben weer in de cloud gaan werken, waar ik juist offline aan de slag was gegaan met dagelijkse backups. Ik zorg extra goed voor de backups, mail het mezelf, sluit af en laat de laptop in de nachten volledig uit i.p.v. in slaapstand… Nu maar hopen dat dit werkt! 

Als zowel de laptop als ik wat herstellen is er nog maar een dag te gaan en dan zou ik klaar moeten zijn. Echter door de afgelopen matige weken waarin ik nog zoveel wilde en moest doen, is dit plan in het water gevallen..

Vrijdag 16 augustus: Auke komt!

Ik start vroeg, ben voor 90% de oude en ik knal nog even door mijn bestanden heen. Maar het is kansloos dat ik vandaag alles afkrijg, ik heb nog een week nodig. Maar die is er niet. Auke landt om 12u45 in Blantyre, ik ga hem ophalen en dan zouden we vakantie gaan vieren…

Ik heb om 11u30 de huurauto besteld en als de auto dan niet voor de deur staat, besluit ik er per direct achteraan te bellen. Mijn voorgevoel klopt, ze zijn het vergeten! Ik had voor de zekerheid al een appje gestuurd om de reservering te benadrukken, maar blijkbaar tevergeefs. De autobezorger gaat gelijk op pad en dan is de auto er ook snel (<20min). Ondertussen heb ik met ene ‘Mr. Black Market’ afgesproken om in Blantyre Euro’s te gaan wisselen. Parisa (NLse tropenarts in opleiding) rijdt ook graag mee en wil ook kwacha’s inwisselen, net als Ellis. En dus hebben de dames geld overgemaakt, Auke extra gepind en ik de deal gesloten om € 1.250,- tegen een koers van 2.500 te wisselen. Nu maar hopen dat het veilig gaat..!

Ik heb Philip de tuinman gevraagd of hij toevallig ook mee wil rijden. De vorige keer kwam ik er een dag te laat achter dat hij ook graag naar Blantyre gaat om familie te bezoeken. Mijn schuldgevoel van toen, vertaalt zich nu in het vooraf vragen én zo goed mogelijk duidelijk maken dat ik een kort ‘op-een-neertje’ doe (als dat maar duidelijk is geworden!). Maar hij is gelijk enthousiast en gaat mee. En zo rijden we met z’n 3en naar Blantyre, waar ik de beide passagiers ergens in de stad eruit gooi als ik doorsjees naar Auke, die al staat te wachten. Ruim 3 maanden hebben we elkaar niet gezien! Bizar!

We gaan niet gelijk terug naar ‘huis’ maar toeren nog even door Blantyre, de stad die ik nog nauwelijks ken. We zwerven wat door de stad en daarna door naar Mr. Black Market en Parisa. Als we elkaar gevonden hebben (de beschrijving ‘3 mzungu’s’ bleek hier niet voldoende – het wemelt hier van de witte mensen!), besluiten we de deal in zijn auto uit te voeren. Philip stond ook al te wachten en blijkt 2 kids te hebben die hij mee naar huis gaat nemen. Joh! Philip kijkt heel raar op als we in een grote zwarte auto met geblindeerde ramen stappen om 5min. later weer uit te stappen. Het lijkt wel een drugsdeal! 3.125.000 in briefjes van 5.000 (het grootste bankbiljet en met deze koers € 2,- per briefje) is een stapel van 625 flappen die we moeten uittellen… ! Haha een belevenis op zich!

Zaterdag 17 en Zondag 18 augustus thuis in Zomba

Het weekeinde is er niet vreselijk veel actie. De actie bestaat er vooral uit dat Hilgien aan de studie gaat, terwijl Auke zich bezighoudt met de vogeltjes, termieten en apen in de tuin. Natuurlijk zijn er wel de nodige breaks en bezoeken we zaterdag de dagelijkse markt, zodat Auke onderdompelt in het land van maismeel, stapeltjes groente, rijen schoenen, het water wat iedereen gebruikt om te wassen, spelen en zijn vuilnis in te storten…

Zondag starten we bijtijds voor een wandeling het Zomba plateau op en over, om van de uitzichten te genieten en vogels te spotten. Nog nauwelijks boven kunnen we zojuist geplukte aardbeien niet weerstaan en kopen gelijk een extra snack voor op de ‘ridge walk’. Dit is Hilgien haar favoriete route die nooit verveelt en dus wandelen we de 16km tot we eindigen bij -wederom haar favoriete ‘reward’: het zwembad van Sunbird. Dat voelt als vakantie! Terug gaan we -ook op zijn Hilgiens- liftend naar beneden, wel zo snel. Het toeval wil dat we in de auto stappen bij een Malawiër die arts en docent voeding blijkt te zijn in Blantyre. En dus gelijk maar even contactgegevens uitgewisseld, want dit is interessant voor het project hier! Iets van de laatste input hier, alvorens we vakantie kunnen houden…?