China deel 8: de grote dag en statistieken

15 juni, de grote dag

Zwetend staan we voor de Bank of China. Gisteren waren we hier ook al. Om Chinese Yuan te wisselen naar Japanse Yen. Maar (stom, stom, stom) zonder paspoort. En zonder paspoort is wisselen onmogelijk. Dus staan we hier om 10 uur te popelen voor de bank om binnen te komen. Te popelen, want we moeten ergens tussen 9.30 en 10.30 uur inchecken voor de boot naar Japan. De tijd is dus krap. Bijzonder krap. Gelukkig gaat het wisselen vrij rimpelloos, alhoewel de formaliteiten van het invullen van een formulier en het invoeren in de computer van de gegevens, meer tijd inneemt dan ons lief is. Kwart over 10 richting de terminal. Een bewaker stuurt ons in eerste instantie een stuk de verkeerde kant op. Waarschijnlijk omdat hij vermoedt dat we met de fiets naar de andere kant van de rivier willen en niet naar de andere kant van de Japanse Zee.

Aangekomen in de terminal zien we geen enkele passagier. Heel onwerkelijk zo’n grote, lege ruimte vlak voor vertrek. Wel overal personeel dat heel behulpzaam is, maar ons toch vooral maant op te schieten om van de ene naar de andere controle en bagage check te gaan. Graag zouden we onze fietsen zelf de boot op fietsen, met het grootste deel van de tassen er gewoon op. Maar zo is dat niet bedacht. De fietsen moeten tot onze schrik (plat) op een palet gelegd worden. Pas op voor de spiegel! Let op de remschijven en remkabels! Wij zien overal de schade al weer ontstaan. Nog zo’n reden dat we niet willen vliegen. Het Chinese personeel, hoe behulpzaam ook, maant ons toch echt op te schieten. We worden verder geleid, lopen een deur uit en moeten een bus in? Hoe gek is dat! We worden met een bus naar de boot gereden. Gewoon het blokje om (drie keer rechts), terwijl we met één keer links in 50 meter bij de boot zouden zijn geweest. En op de fiets was dat een appeltje eitje, nog geen minuut. Als we de boot op zijn, moeten we meelopen met een personeelslid. En daar staan onze beestjes!! Onze zorg over de fietsen is goed aangekomen bij de overvriendelijke en zorgzame Chinezen. We worden verzocht de fietsen te checken op schade en zelf te bepalen hoe we de fietsen neerzetten en fixeren.

En dan zijn we echt aan boord. Op het gemakje naar onze 8 persoonshut. En dan komt een grote verrassing: Hilgien had bij het boeken van de ticket gevraagd of er iets speciaals gedaan kon worden voor mijn 50e verjaardag. En dat hebben ze serieus genomen: we krijgen een upgrade naar een 4 persoonshut. Voor ons tweeën, nota bene. En of we meteen even meelopen, zodat we met de kapitein op de foto kunnen. Natuurlijk de highlight van de dag. Met nog wat kleine kadootjes van de maatschappij, ploffen we neer in onze hut. Hilgien versiert ondertussen de hut met stickers en foto’s van mij, zodat ik niet vergeet dat ik jarig ben. Nou, dat vergeet ik dus echt niet meer. Verjaardagen heb ik niet zoveel mee en (zeker niet) mijn eigen verjaardag. Maar die 50e is toch wel een hele bijzondere, rare mijlpaal. Toch wel de allerlaatste wake up call dat mijn laatste stukje jeugdigheid (ver) verstreken is. Het begon gisteravond al, toen ik naar bed wilde, maar Tina (onze couchsurf host) en Hilgien om 0.00 uur met een fles champagne klaar stonden. Het werkte in ieder geval voor een goede nachtrust 😉

Al met al een turbulente, grote dag. China uit, boot op, 40 uit, 50 in. Een nieuwe termijn breekt aan… Het dure, onbekende Japan, het tijdsperk 50+… De 46u op de boot opgesloten geeft gelukkig enige ruimte om het te laten bezinken…

De statistieken

We hebben een behoorlijk stuk door China gereisd. Dit keer helaas niet allemaal op de fiets. Maar wat wil je, wat kan je, met een onverlengbaar visum van maar 35 dagen…?

China is een land van duizelingwekkende cijfers. China heeft ruim 1,4 miljard inwoners op een oppervlakte van bijna 10 miljoen km2. Het is daarmee het 3e grootste land ter wereld en zelfs 239 keer Nederland! De grootste afstand in China is 5.000 km en in het land is de hoogste berg ter wereld; de Mt Everest van 8.844m die we van afstand hebben mogen aanschouwen. Qua afstand hebben we er 6.000 km afgelegd….

Even wat statistieken op een rijtje van onze tijd in China. We reisden 1 week met de auto door Tibet, goed voor een kilometer of 1.500. Daarna treinden we van Lhasa naar Xi’an, een rit van 36 uur van maar liefst 2.800 km. Normaliter fietsen we daar een week of 6 tot 8 over. Daarna hadden we nog 24 dagen over waarin we ruim 1.750 km fietsten. (En 7 km noodgedwongen door een tunnel liften.) Gezien er nog wel wat te zien is onderweg, hebben we 7 dagen de toerist uitgehangen. Dat betekent dat we 17 dagen heel hard hebben gesport. Met gemiddeld 94,3 km per dag op de fietsdagen, is China met stip het land waar we de grootste afstand in de kortste tijd hebben afgelegd. Sterker nog, 10% van onze totaal aantal kilometers zijn in China weggetrapt. Hier bovenop zetten we nog een record; we fietsen op 1 dag 146,4 km. Dat compenseerde mooi de eerste en kortste fietsdag: 58 km.

Dagelijks zaten we ruim 5 uur (netto) op de fiets. We fietsten gemiddeld 18,4 km/u, terwijl het gemiddelde van Azië op 16,8 km/u ligt. Ach, met in totaal maar 4.000 hoogtemeters en de prachtige asfaltwegen is het fietsen hier ook erg goed te doen!

Voor de oplettende lezer en meerekenaar; de fiets is op de toeristische dagen nog altijd ons vervoersmiddel van A naar B. In de 3 dagen Shanghai hebben we bijna 100km gemaakt. Voor ons is de fiets hét ideale vervoersmiddel in de steden; je ziet veel en je bent doorgaans sneller dan het OV en lekker goedkoop en gezond bezig. Dat maakt dat het sommetje van gemiddelde afstand x fietsdagen en de totale afstand per land altijd wat van elkaar afwijken.

We hebben 3 lekke banden, waarbij de laatste op de allerlaatste dag naar Shanghai. Eindelijk één die acceptabel was; veroorzaakt door een stukje metaaldraad. De andere 2 lekke achterbanden van Auke werden weer eens veroorzaakt door de buitenband zelf. En nu maar hopen dat we snel eens goede nieuwe banden vinden… Wie weet in Japan!

Ondanks de relatief korte tijd in ons grootste fietsland hebben we persoonlijke records gezet. Maar de kleinste cijfers zijn van allergrootste invloed in China. Hilgien heeft na een jaar ongemakkelijk zitten haar stuur 2 mm verhoogd wat een wereld van verschil maakt in het zit- en fietscomfort… en Auke? Auke laat zijn jeugd hier achter en neemt de 50 mee…. Op naar een nieuw avontuur.

Wij fietsen voor een goed doel. Wil je doneren? Klik dan hier.

2 gedachtes over “China deel 8: de grote dag en statistieken

  1. Bewondering voor jullie 8 delige China verhaal. Leuk om te zien dat eten steeds meer een hoofdrol in jullie reis krijgt. En Auke nog gefeliciteerd. Ben heel benieuwd naar jullie Japan verslag.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s