Kroatische kust (23-30 juli 2018)

Echt vroeg(er) op en om 8u00 de warmte iets voor zijn en gelijk starten met een klim. Wooh, goede beslissing gisteren, deze klim is heftig en het is nu zeker 10’C frisser (20’C). Ook de rest van de dag is het wat frisser, door wellicht de hoogte en bewolking. Dat maakt fietsen een stuk makkelijker. We knallen 108 km door, ondanks best wat reliëf, maar klimmen en dalen wisselen elkaar goed af. Vandaag gaan we grenzen over! Vandaag gaat alles beter dan gisteren. We maken sinds 1 maand voor het eerst weer een afstand boven de 100km. We bereiken een snelheidsrecord van 71,6km pu, terwijl het record die 8km lager lag. En we gaan weer de grens van Bosnië-Kroatië over, waarbij we lang moesten wachten en 2 waarschuwingen krijgen. Fotograferen mocht écht niet en het met koeienletters aangeduide toiletgebouw mocht niet bezocht worden. Waarom de douane beambte nog even zijn hokje uitkwam om onze fietsen van achteren te bekijken, weten we niet. Misschien wilde hij weten of we gemotoriseerd waren of niet, maar hij duldde geen vragen.

Tot slot van deze grensverleggende dag gaan we wildkamperen. Het enige stadje van omvang die we passeren heeft alleen dure accommodaties en er is voldoende natuur. Dat we meer en meer in een rotsachtig gebied kwamen, hadden we niet bedacht. Het lage struikgewas, de vergezichten, de rotsachtige ondergrond en de doorns maken het vinden van een plekje niet makkelijk. Als we meer beschutting vinden staan er waarschuwingsborden vanwege landmijnen…. Oops. Is ook zo.
IMG_20180723_200355
Een verlaten huis lijkt vaker te worden gebruikt en niet alleen om te slapen, maar vooral als toilet. We zien vlakbij een paadje naar een meer grassige ondergrond en meer beschutting. We wurmen ons tussen de stekels door en settelen ons om eerst maar eens te koken. Later plaatsen we toch ook de tent. Er blijkt een huis op nog geen 100m van ons vandaan te staan, wat we merken aan een auto die 2x vlak langs ons rijdt. Later komt er een auto en die stopt vlakbij en blijft er een eeuwigheid ( half uurtje?) staan. Het stationnetje voor ons is blijkbaar in gebruik, even later stopt er een trein en iemand stapt in de auto en de auto vertrekt dan eindelijk. Pfff. Toch niet helemaal relaxt dat wildkamperen. In Bosnië was het legaal, in Kroatië staat er een forse boete op.

Na een slechte nacht zijn we om 7u00 op pad en om 10u00 zijn we al in Trogir, een schattig plaatsje die we eerst bekijken om daarna de hitte te ontvluchten onder een parasol aan het hutje mutje volle strand. Wat is het water zout maar heerlijk! Vanaf Trogir nemen we een boot naar Split, waarmee we de drukke doorgaande weg vermijden en Kroatië vanaf het water kunnen bekijken. In het prachtige Split hebben we een airbnb geregeld voor 32,-,. Veel te veel voor een aftands huis, te vies om te verhuren en waarbij alles van ellende uit elkaar valt. Steden als Split zijn populair, accommodaties duur en airbnb viert hoogtij. Het is inmiddels 21u15 als we in het centrum zijn en zijn enorm verrast door het unieke karakter en schoonheid binnen de muren van een voormalig paleis of eigenlijk een fort. Net een medina! Maar dan geen opdringerige mensen, wel terrasjes, restaurants, winkeltjes en smalle straatjes. We vinden een mooi maatje Kroatische vlag. Sinds Kuterevo fietsen we allebei met een kale stok zonder oranje vlaggetje. Een oranje vlaggetje is niet te vinden. We raken gewend aan McGyveren en kunnen 2 Nederlandse vlaggetjes creëren van de Kroatische vlag. Het knipwerk doen we vanzelfsprekend buiten het oog van de Kroaat 😉

Met de bergen op de achtergrond, de zee op de voorgrond ligt de stad prachtig. Gezien de Easyjets die we voorbij zien komen is het een perfecte bestemming voor een weekend weg, of beter 1-2 weken weg, met wat eilandjes erbij. (Al is vliegen natuurlijk niet zo milieuvriendelijk als fietsen 😉

dig

Het is inmiddels woensdag 25 juli, we verlaten het vaste land voor twee eilanden en halen juist de ferry naar het eiland Brac. Wat fijn om een fiets te hebben, want een ticket kopen bij een balie 1 km van de boot gaat een stuk sneller met de fiets! Binnen een uur komen we met de enorme auto veerboot aan in Supetar. Rondje lopen, boodschappen halen en info inwinnen waar we naar toe moeten. Een zandstrand lijkt ons wel wat. Wel als de zon schijnt en dat doet het niet meer zodra we in het water staan. Alles inclusief de fietsen staan uitgestald als miezer, echte regen wordt. Er is een terrasje waar we onder de parasol kunnen schuilen met de badkleding nog aan. We vragen nogmaals naar de beste route naar de overkant, naar Bol, de plek to be volgens iedereen. Links om (door)? Of rechtsom (een stuk terug via dezelfde route, iets waar we een hekel aan hebben)? Ook hier wordt er voor ons druk overlegd, iemand gebeld en zo worden we van advies voorzien. Het wordt linksom, gelijk klimmen, wat altijd pittig blijft. Voor verkoelende dranken en eten gaan we het stadje Pucisca in. We zijn beide gelijk enthousiast over de plaats; wat een fijne atmosfeer, wat een prachtig stadje en wat leuk die waterpolo wedstrijd in de zee! We blijven er een uurtje genieten. Blijven of door? We vinden alleen maar slaapplaatsen voor meer dan 120,- en besluiten de watervoorraad aan te vullen voor een nieuwe poging wildkamperen. Nog geen 3 km de berg op, totaal bezweet vinden we een zijpad en beschutte locatie. Koken. Het is donker. Hier slapen. Tent opzetten is teveel werk, de temperatuur is vrij hoog en dus leggen we de matjes op de stenen en slapen in de open lucht. Een klein beetje insectenrepelend en we blijven vrij van muggen. We liggen in een haarspeldbocht dus elke auto remt hier wat af, wat toch wel spannend is. Een auto kan hier ook inrijden…. Auke snurkt binnen 5 minuten, Hilgien na uren nog niet. Misschien is het wildkamperen toch niet zo’n goed idee….
20180725_19033620180725_191658
Dan is het 6u00, de wekker gaat, we eten snel wat en beklimmen verder de bergrug naar de andere kant. Het is al behoorlijk heet! Maar om 9u00 rollen we al Bol in en checken gelijk bij een camping in. Hmmm.. best een raar tijdstip. Deze klim hadden we gisteren echter nooit meer gered…. De familiecamping is fantastisch, veel schaduw, leuk aangekleed, goede faciliteiten. Alle tijd en mogelijkheden om te wassen, de spullen weer wat te sorteren, te douchen en de stranden op te zoeken. Bol zelf stelt niet veel voor, het draait hier om Zlatni Rat, de zand (stenen) uitstulping die overdag helemaal vol ligt met zonnebadende mensen en de mooie kleuren zee eromheen. Wij blijven hier 2 nachten, zo kunnen we ook een 3 uur durende wandeling maken. Dit naar de hoogste berg van de Kroatische eilanden Vidova Gora en op deze manier Zlatni Rat van boven bekijken. Weer relax dagen 😉
[000075]P1010632 - kopie
Vanaf Bol kan je de boot nemen naar Hvar. Na wat uitzoekwerk vinden we een boot die ook fietsen accepteert, want dat is niet zo standaard. De geschikte boot is eigenlijk een excursieboot en zo zitten we om 9u00 al aan een glaasje wijn. De 2 uur durende overtocht vliegt voorbij door dat we in gesprek raken met een supergezellig Nederlands gezin. We praten aan één stuk door, spotten een dolfijn en bereiken de Kroatische variant van Monaco; Hvar-stad. Het is een mooie indrukwekkende stad met een enorm klooster op de berg, bergen rondom, de zee op de voorgrond en allemaal witte huizen en jachten. Een stad om hooguit een paar uurtjes te vertoeven, dus vertrekken we op de fiets om 11u00 als de temperatuur al ruim boven de 30’C is.

P1010662

Voor we het stadje goed en wel uit zijn, zijn we alweer oververhit. Rijwind en weer dalen helpt gelukkig altijd. En een duik in de zee al helemaal! Aan het eind van de middag moeten we toch echt wel een keer weer gaan fietsen, terwijl de hitte nog niet minder wordt en dat in combinatie met bergen maken het zwaar. Als we vervolgens een gravelweg opgaan, praktisch zonder schaduw en bij zowel stijgen als dalen de volle concentratie aan moet, wordt het helemaal pittig. Maar hoe hoger je bent, hoe mooier de uitzichten. En daar kunnen we goed van genieten! Na een kilometer of 25 hebben we het wel gehad en zoeken een camping op. Eén groot nadeel; die ligt meestal direct aan zee en dus verliezen we alle hoogte… dat wordt nog wat voor morgen!

P1010624

We vinden de tent opzetten en afbreken teveel moeite en slapen weer onder de heldere hemel. De tent is erg warm, maar de muggen waren ondanks insectenrepelend nog net wat vervelender… Een brakke nacht met 3-5 uur slaap staat niet in verhouding tot de moeite de tent op te zetten… Blijkt achteraf..
Vroeg starten wordt toch iets later, 7u15 op pad om te starten met een klim terug naar de weg, die we grotendeels moeten lopen…. Voor een open supermarkt op dit eiland en een zondag moeten we het volgende dorp weer afdalen, maar we moeten wel, want alles is op en onderweg lijkt er weinig te halen. Als het 8u00 is is het al warm. Veel te warm. En we klimmen nog altijd meer dan wat we dalen. Voor verkoeling kunnen we nergens zwemmen, rivieren en beken zijn hier niet en de zee ligt 300-400 hoogtemeters lager… Natte bandana, nat handdoekje aan het stuur en lauw drinken brengt ons onverwachts toch nog 60km verder. Om 15u30 liggen we aan zee, koelen af in het water en besluiten op de prachtige camping in Sucuraj te blijven. De fantastische zonsondergang en een zandbodem in zee zijn de overtuigende factoren. Al hoewel we überhaupt niet meer in actie willen komen. Tot onze aangename verrassing komen we onze Duitse vrienden Misha en Steffi weer tegen. Zij waren de regen in Bosnië zat en wilden in Kroatië nog wat zon pakken!

P1010732

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s